تاریخچه رژگونه

تاریخچه رژگونه

رژگونه

رژگونه یک نوع وسیله آرایشی محبوب بین خانم ها است که برای قرمز کردن گونه ها و حالت برجسته کردن آن به کار می رود.

تاریخچه رژگونه

مصریان باستان اولین کسانی بودند که از رژگونه در مراسم خود استفاده کردند.

در مصر باستان یک رنگدانه طبیعی با چربی مخلوط می شد تا رنگ قرمز ایجاد کند که مردم آن را بر روی لب ها و گونه های خود می زدند.

در قرون وسطی استفاده از رژگونه کاهش یافت به دلیل اینکه روسپی ها از آن استفاده می کردند.

یونانی ها از توت خرد شده بر روی گونه های خود استفاده می کردند ولی با چهره رنگ پریده آنان تضاد داشت.

آنان از گچ یا پودر صورت سربی برای سفید کردن صورت خود استفاده می کردند که کشنده و سمی بود.

 

1500-1700

در این سال ها رژگونه با مواد سمی شیمیایی ساخته می شد.

با اینکه در این زمان زنان استفاده از محصولات آرایشی را بسیار دوست داشتند ولی لوازم آرایشی آنها را دوست نداشت و سمی و کشنده بودند.

در دهه 1700 در فرانسه مردان و زنان نه تنها صورت روشن بلکه رژگونه را نیز امتحان کردند.

آرایش پس از انقلاب فرانسه، که در سال 1799 به اتمام رسید همچنان بحث بر انگیز بود و در میان این همه آشفتگی مخصوصا در بین ثروتمندان آرایش زیاد اسراف محسوب می شد.

ملکه ویکتوریا از سال 1837 تا زمان مرگش اعلام کرد که استفاده از آرایش سنگین، مانند رژلب قرمز غیر اخلاقی بوده و به روسپی ها تعلق دارد.

بنابراین آرایشی سبک و ظاهری طبیعی مورد پسند بیشتری بود تا زنانی که لب هایشان را گاز می گرفتند تا قرمز شود و از چغندر خرد شده به عنوان رژگونه استفاده می کردند.

در اواخر قرن اتفاقی افتاد که باعث تغییر افکار مردم و آرایش شد، شرکت هایی مانند Guerlain و L’Oreal آرایش را صنعتی کردند و آرایش ایمن و بدون مواد سمی را تولید کردند.

در دهه 70 مردانی مانند دیوید بووی رژگونه می زدند.

در دهه 80 آرایش پررنگ مد شد و زنان از رژگونه برای نشان دادن استخوان های گونه خود استفاده می کردند.

مجله خبری طاها بیوتی